ชายหาดที่นี่ผมรับรอง ขาว เนียน สะอาดมาก ดึงดูดนักท่องเที่ยวปีละหลายแสนคน โดยเฉพาะการได้ดำน้ำชมปะการัง ผมเห็นติดใจทุกราย ว่ากันว่าชายหาดที่นี่มาจากการย่อยสลายของปะการัง และคลื่นได้ซัดพามาเป็นเนินชายหาดที่ขาวและเนียน คุณลองทอดสายตาออกไป โดยไม่สวมใส่แว่นตากันแดดละก็ แสงสะท้อนของมันจะมาทักทายลูกนัยน์ตาของคุณให้ตาแจ้งกันเลยทีเดียว

     ค่ำคืนของวันนี้ผมนั่งคุยและดื่มกินกับมิตรสหาย คุยกันตามประสาคนรู้ใจ เหมือนจอมยุทธ์ที่มาพบมิตรที่รู้ใจ เหล้าร้อยไหก็ไม่เมา ฮา.. โก้ชุ้นบอกเราว่า คืนนี้เราต้องรีบเข้านอน แล้วพรุ่งนี้เช้าตรู่เราจะตื่นมาดูนกเงือกกัน นกที่หายากและยังคงอาศัยอยู่ในป่าบริเวณแถบนี้ "ผมต้องตื่นขึ้นมาให้ได้ ผมตั้งใจไว้อย่างนั้น เพราะผมกลัวว่านกเงือกจะมาดูผมเสียอีก"
     เช้าวันใหม่ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับความหวัง เดินตามลัดเลาะไหล่เขาไปนิดเดียว ก็ทะลุไปอีกชายหาดหนึ่ง ชาวบ้านเรียกว่า "หาดกล้วย" สงสัยคงมีกล้วยเยอะ ช่างมันเถอะ ผมทำเป็นนักดูนก สวมเสื้อกั๊ก สะพายกล้องดิจิตอล ปิดมือถือ สงบปากสงบคำ เดินย่อง ๆ ใต้ต้นไม้ใหญ่อยู่นานพอสมควร ก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหว ไม่มีนกเงือกให้ผมเห็น ผมนั่งลงแบบหมดหวัง ทรายที่เย็นทำให้ผมคิดถึงที่นอนอุ่น ๆ โอ้ย.........